Gang van zaken

Door de politieke heibel tussen meerderheid en minderheid in het stadsbestuur had het heel wat voeten in de aarde vooraleer de stedelijke
Epuratiecommissie van start kon gaan.

De eigenzinnige gang van zaken in Mechelen zinde waarnemend gouverneur Clerckx echter absoluut niet en in verscheidene brieven eiste hij precieze lijsten van geschorste personeelsleden. Ondertussen moesten de stadsdiensten waaronder dus ook het brandweerkorps echter blijven functioneren en daarom deed waarnemend burgemeester Neefs op eigen houtje tijdelijke benoemingen, zonder dat hij daarvan de gemeenteraad bijeen riep.

Dit had ook zijn impact in het stedelijk brandweerkorps waar er op dat moment veel wrevel en onrust was omdat er een nieuwe bevelhebber moest aangesteld worden.

De 56 tijdelijke benoemingen die burgemeester Neefs had gedaan waren volgens hem broodnodig, maar gouverneur Clerckx had echter geen oren naar deze argumentatie, Neefs moest bakzeil halen. Pas op 25 september 1945 juist één jaar na de bevrijding begon de stedelijke epuratiecommissie haar werk en volgde er een zuiveringsactie bij de stadsdiensten.

Grondig onderzoek

Ook in het brandweerkorps moesten er koppen rollen. In totaal werd er tegen 68 personeelsleden van de stad een proces gevoerd, 45 van hen werden schuldig bevonden aan collaboratie.

Vooral het onderwijzend personeel werd op de rooster gelegd, maar ook de bedienden van administratieve diensten en politiepersoneel werden niet vergeten.

Eens de epuratiecommissie voldoende bewijzen tegen een personeelslid had verzameld werd het dossier overgedragen aan de krijgsraad van Mechelen. Die moest dan een oordeel vellen over de beschuldigde.

Voor één persoon kende de krijgsraad geen genade. Hij werd ter dood veroordeeld en kreeg op 12 december 1946 de kogel. Achtentwintig onderzoeken eindigden met de afzetting van een personeelslid, de andere kwamen er met zes maanden schorsing van af.

Stadssecretaris wordt afgezet

In het stadsbestuur en de stadsdiensten moesten vooral de katholieke oorlogsschepen Cyriel Neefs en stadssecretaris Louis Rijckeboer het ontgelden.

Neefs die door het overlijden van Charles Dessain vlak na de bevrijding onverwacht burgemeester is geworden, wordt aangeklaagd bij de bestendige deputatie.

De katholiek Rijckeboer wordt door burgemeester Spinoy als stadssecretaris afgezet, maar zowel hij als Neefs komen niet voor de kriijgsraad en na jaren van getouwtrek worden ze allebei vrijgepleit.

Jurist Louis Rijckeboer was sinds 1932 stadssecretaris, maar omdat hij zijn ambt tijdens de bezetting blijft uitoefenen zet de coalitie van socialisten en liberalen hem in 1945 af.