Op dinsdag 29 april 1975 stijgt aan het Fort van Walem een helikopter van de Civiele Bescherming op. De vlucht met een Alouette 3 was gepland als reddingsoefening, een primeur voor Mechelen. De brandweer experimenteert met een net dat aan een helikopter hangt om zo eventueel slachtoffers van een brand in een hoog gebouw te kunnen redden.

Op een terrein aan de watertoren in Walem wordt onderaan de heli een net bevestigd waarin voor de eerste proefvlucht 4 gevulde vaten met 200 liter water zaten. Het werkte allemaal prima. Toen werd er besloten om de vaten te vervangen door mensen. Vier brandweermannen en een gewetensbezwaarde bij de Civiele Bescherming nemen plaats in het net. De helikopter stijgt op en tot afgrijzen van iedereen lost het net op 80 meter hoogte.

Negen ex-collega's zien hun makkers voor hun ogen neerstorten, niemand overleeft het. Toenmalig commandant Georges Hendrickx die op de plaats aanwezig was heeft de verschrikkelijke taak om de familieleden van de slachtoffers op de hoogte te brengen. Die dag werd de zwartste bladzijde uit de geschiedenis van de Mechelse brandweer geschreven.

Een dag die we nooit mogen vergeten. De begrafenis in 1975 wordt een nationale hulde van brandweermannen van heel het land aan hun collega’s; Jos Leemans, Jean Joosten, Maurice Cornelis en Louis Pelsmaekers.

We vergeten onze mannen niet

Nog elk jaar wordt er rond de tijd van Allerheiligen een herdenking gehouden op de stedelijke begraafplaats.

Lees het krantenartikel ...